dumpkeys

NAZWA
dumpkeys - wypisz tabele translacji klawiatury

SKŁADNIA
dumpkeys [ -hilfn -ccharset --help --short-info --long-info --numeric
--full-table --funcs-only --keys-only --compose-only --charset=charset
]

OPIS
dumpkeys zapisuje na standardowe wyjście obecną zawartość tablic
translacji sterownika klawiatury. Formatem wyjściowym jest ten sam for-
mat, którego używa keymaps(5).

Przy użyciu różnych opcji, można kontrolować format wyjścia, a także
uzyskać inne dane od jądra i programów dumpkeys(1) oraz loadkeys(1).

OPCJE
-h --help
Wydrukuj wersję programu i krótką informację o jego użyciu.
Drukuj na stderr i zakończ program.

-i --short-info
Wydrukuj niektóre parametry sterownika klawiatury. Pokazywane
elementy włączają:

Keycode range supported by kernel (zakres kodów klawiszy,
obsługiwanych przez jądro)

Mówi to, które wartości mogą być użyte po słowie kluc-
zowym keycode w plikach z tablicami klawiszy (keytable).
Zobacz keymaps(5) aby dowiedzieć się więcej o formacie
tych plików.

Number of actions bindable to a key (ilość akcji, które można
przypisać do klawisza)

Mówi, ile różnych akcji można przypisać do danego klaw-
isza przy użyciu różnych klawiszy modyfikujących. Jeśli
wartość ta wynosi np. 16, możesz zdefiniować do 16
różnych akcji na klawisz (w kombinacji z modyfikatorami).
Jeśli wartość wynosi 16, to jądro prawdopodobnie zna
około czterech klawiszy modyfikujących, które możesz
nacisnąć w różnych kombinacjach z danym normalnym klaw-
iszem.

Ranges of action codes supported by the kernel (zakresy kodów
akcji obsługiwanych przez jądro)

To pole zawiera listę zakresów kodów akcji w notacji
szesnastkowej. Są to wartości, które mogą być użyte po
prawej stronie definicji klawisza, np. symbole vv w
linii

keycode xx = vv vv vv vv

(Zobacz keymaps(5) aby poznać dalsze szczegóły formatu
linii definicji klawisza). dumpkeys(1) i loadkeys(1)
obsługują notację symboliczną, która jest bardziej
preferowana niż numeryczna, gdyż kody akcji mogą się
różnić w różnych wersjach jądra, podczas gdy nazwy sym-
boliczne zwykle pozostają jednakowe. Jednak mimo wszystko
lista zakresów kodów akcji może zostać użyta do
sprawdzenia czy jądro rzeczywiście obsługuje wszystkie
symbole, które zna loadkeys(1), czy też może istnieją
jakieś akcje jądra, które nie są nazwane w programie
loadkeys(1) Aby to sprawdzić, porównaj listę zakresów z
listą symboli akcji; zobacz niżej opcję --long-info.

Number of function keys supported by kernel (liczba klawiszy
funkcyjnych, obsługiwanych przez jądro)

Określa to liczbę kodów akcji, które mogą zostać użyte do
wyprowadzania ciągów znaków. Te kody akcji tradycyjnie są
przypisane do różnych klawiszy funkcyjnych i edytujących
klawiatury i są zdefiniowane tak, aby wysyłały sekwencje
eskejpowe. Jednakże możesz przedefiniować je aby wysyłały
często używane polecenia, adresy e-mail czy jeszcze coś
innego. Szczególnie jeśli liczba tych elementów jest
większa niż liczba klawiszy funkcyjnych i edytujących
twojej klawiatury, możesz wykorzystać niektóre "wolne"
kody akcji, które można przypisać np. do kombinacji
AltGr-litera aby wysyłały przydatne ciągi znaków. Zobacz
loadkeys(1) jeśli interesują cię szczegóły.

Function strings (funkcyjne ciągi znaków)

Możesz obejrzeć obecne definicje klawiszy z pomocą
polecenia

dumpkeys --funcs-only



-l --long-info
Opcja ta nakazuje dumpkeys wydrukowanie długiego listingu infor-
macyjnego. Wyjście jest takie samo jak z opcją --short-info z
dodaną listą symboli obsługiwanych przez loadkeys(1) i dump-
keys(1), wraz z ich wartościami numerycznymi.


-n --numeric
Opcja ta powoduje, że dumpkeys pomija konwersję kodów akcji na
notację symboliczną i drukuje je w formacie szesnastkowym.


-f --full-table
Powoduje to, że dumpkeys pomija wszystkie heurystyki short-hand.
(zobacz keymaps(5)) i na wyjściu wypisuje powiązania klawiszy w
formie kanonicznej. Najpierw linię w formacie keymaps opisującą
aktualnie zdefiniowane kombinacje modyfikatorów. Następnie dla
każdego klawisza drukowany jest wiersz zawierający kolumny dla
wszystkich kombinacji modyfikatorów. Na przykład, jeśli aktual-
nie używana mapa klawiatury korzysta z siedmiu modyfikatorów, to
każdy wiersz będzie miał siedem kolumn akcji. Format ten może
być przydatny dla programów przetwarzających wyjście dumpkeys.


--funcs-only
Gdy podana jest ta opcja, dumpkeys drukuje tylko ciągi defini-
cyjne klawiszy funkcyjnych. Normalnie dumpkeys drukuje zarówno
przypisania klawiszy, jak i te definicje.


--keys-only
Gdy podana jest ta opcja, dumpkeys drukuje tylko powiązania
klawiszy. Normalne zachowanie jest j/w.


--compose-only
Gdy podana jest ta opcja, dumpkeys drukuje tylko kombinacje
klawiszy kompozycji (compose keys). Opcja ta jest dostępna
tylko jeśli twoje jądro obsługuje te klawisze.


-ccharset --charset=charset
Powiadamia to dumpkeys aby interpretował wartości kodów znaków
wg określonego zestawu znaków (character set, charset). Dotyczy
to tylko tłumaczenia kodowych wartości znaków na nazwy symbol-
iczne. Prawidłowe wartości charset to: iso-8859-X, gdzie X jest
cyfrą z zakresu 1-9. Jeśli nie poda się parametru charset,
Domyślnie zostanie użyty iso-8859-1. Ta opcja wypisuje także
linię `charset "iso-8859-X"", informującą loadkeys, jak zinter-
pretować mapę klawiszy (keymap). (Np. "division" to 0xf7 w
iso-8859-1, lecz 0xba w iso-8859-8.)


PLIKI
/usr/share/keymaps zalecany katalog plików tablic klawiszowych

ZOBACZ TAKŻE
loadkeys(1), kemaps(5)