tail

NAZWA
tail - wypisz końcową część pliku

SKŁADNIA
tail [-c [+]N[bkm]] [-n[+]N] [-fqsv] [--bytes=[+]N[bkm]]
[--lines=[+]N] [--follow[=how]] [--retry]
[--sleep-interval=N] [--pid=PID]
[--max-consecutive-size-changes=N] [--max-unchanged-stats=N]
[--quiet] [--silent]
[--verbose] [--help] [--version] [plik...]

tail [{-,+}Nbcfklmqsv] [plik...]

OPIS
Dokumentacja niniejsza nie jest już utrzymywana i może być niedokładna
lub niekompletna. Autorytatywnym źródłem jest obecnie dokumentacja
Texinfo. Dostęp do niej uzyskasz wpisując w wierszu poleceń:
pinfo tail
lub
info tail.

Ta strona podręcznika opisuje polecenie tail w wersji GNU.

tail wypisuje końcową część (domyślnie 10 linii) każdego podanego
pliku; czyta ze standardowego wejścia jeśli nie podano plików, albo
jeśli napotkano nazwę pliku "-". Jeśli podano więcej niż jedną nazwę
pliku, wypisuje także nagłówek składający się z nazwy pliku otoczonej
`==>" i `<==", przed wypisem dla każdego pliku.

GNU tail może wypisać dowolną ilość danych, w odróżnieniu od wersji
UNIX-owych, które używają bufora o stałym rozmiarze. Nie ma on opcji
-r (wypisywanie odwrotnie), gdyż odwracanie pliku to faktycznie
zupełnie inne zadanie niż wypisywanie końca pliku; tail z BSD potrafi
odwrócić tylko pliki, które są nie większe niż jego bufor, przeważnie
32k. Bardziej niezawodnym i wszechstronnym sposobem odwracania plików
jest polecenie GNU tac.

OPCJE
tail akceptuje dwa formaty opcji: nowy, w którymi liczby są argumentami
opcji literowych (`-n 1"), i stary, w którym +, -, i opcjonalne liczby
poprzedzają jakiekolwiek opcje literowe (`-1" lub `+1").

Jeśli liczba ("N") zaczyna się od znaku +, tail zaczyna wypisywanie od
N-tego elementu od początku każdego pliku, a nie od końca.

-Nopcje, +Nopcje
Opcja taka jest rozpoznawana tylko jeśli jest podana jako pier-
wsza. N jest liczbą dziesiętną, po której opcjonalnie występuje
litera rozmiaru (`b", `k", `m") jak w opcji `-c", lub litera `l"
oznaczająca zliczanie linii, albo inne litery opcji (`cfqv").

-c N, --bytes=N
Wypisuje końcowe N bajtów. N to liczba naturalna, po której
opcjonalnie następuje jeden z poniższych znaków określający inną
jednostkę.

b bloki 512-bajtowe.

k bloki kilobajtowe.

m bloki megabajtowe.

-f, --follow=[jak]
Pracuje w nieskończonej pętli próbując przeczytać więcej znaków
z końca pliku, zakładając, że plik rośnie. Ignorowana jeśli
czytanie odbywa się z potoku. Jeśli podano więcej niż jeden
plik, tail wypisuje nagłówek za każdym razem gdy dostaje wynik
od innego pliku, aby zaznaczyć, z którego pliku on pochodzi.

Istnieją dwa sposoby określania, jak mają być śledzone pliki
przy użyciu tej opcji, ale różnica ta jest zauważalna tylko
wtedy, gdy śledzony plik zostanie usunięty lub zmieni nazwę.
Chcąc śledzić koniec powiększającego się pliku nawet po jego
usunięciu (unlink), należy użyć --follow=descriptor. Jest to
zachowanie domyślne, ale nie jest przydatne jeżeli śledzi się
plik dziennika, który może podlegać cyklicznej wymianie
(usunięcie lub zmiana nazwy, następnie ponowne otwarcie). W
takim przypadku, należy użyć --follow=name, by śledzić plik o
danej nazwie przez okresowe ponowne otwieranie go i sprawdzanie
czy został usunięty i ponownie utworzony przez jakiś inny pro-
gram.

Bez względu na wykorzystaną metodę, jeżeli zostanie stwierdzone
skurczenie się pliku, tail wypisuje komunikat mówiący o tym, że
plik został obcięty i wznawia śledzenie końca pliku od ponownie
wyznaczonego punktu końcowego.

Gdy plik jest usunięty, zachowanie się tail zależy od tego czy
śledzi on nazwę czy deskryptor. Podążając za nazwą potrafi
rozpoznać, że plik został usunięty i daje odpowiedni komunikat,
a jeśli użyto opcji --retry będzie wykonywał cykliczne
sprawdzanie czy plik nie pojawi się znowu. Podążając za
deskryptorem, tail nie wykrywa, że plik został usunięty czy
zmienił nazwę i nie wysyła komunikatów; mimo, iż plik może nie
być już dostępny pod pierwotną nazwą, może on wciąż powiększać
się.

Wartości opcji descriptor i name można podać tylko przy długiej
postaci opcji, nie z -f.

--retry
Ponawia próby otwarcia pliku nawet, jeśli jest niedostępny w
momencie rozpoczęcia pracy przez tail lub staje się niedostępny
później -- przydatne tylko z opcją -f. Bez opcji --retry tail
napotykając plik, który nie istnieje lub jest niedostępny w inny
sposób, zgłasza ten fakt i nie sprawdza już powtórnie.

--sleep-interval=N
Zmienia liczbę sekund odczekiwania pomiędzy iteracjami
(domyślnie jest to 1). Podczas pojedynczej iteracji, dla
każdego z podanych plików wykonywane jest sprawdzenie jest czy
nie zmienił on rozmiaru.

--pid=PID
Podążając za deskryptorem lub nazwą, można podać identyfikator
procesu, PID, jedynego piszącego do wszystkich plików
wymienionych jako argumenty. Następnie, wkrótce po zakończeniu
tego procesu, tail również zakończy pracę. Działa to poprawnie
tylko wtedy, gdy piszący i proces tail uruchomione są na tej
samej maszynie. Na przykład, by zachować wyniki kompilacji w
pliku i obserwować jego wzrost, można wywołać `make" i `tail" a
proces tail zatrzyma się po ukończeniu kompilacji. Bez tej
opcji, trzeba było by samodzielnie unicestwić proces `tail -f".
$ make >& makerr & tail --pid=$! -f makerr
Jeśli zostanie podany nie używany PID lub nie odpowiadający pro-
cesowi piszącemu do przeglądanych plików, to "tail" może
zakończyć pracę dużo wcześniej niż plik(i) przestaną się
powiększać lub może nie ukończyć pracy długo po tym, jak
faktyczny piszący skończył.

--max-consecutive-size-changes=N
Opcja znacząca tylko, jeśli występuje podążanie za nazwą (--fol-
low=name). Służy do określania, jak długo tail ma podążać za
deskryptorem gwałtownie rosnącego pliku, nawet jeśli zostanie on
usunięty lub zmieni się jego nazwa. Po wykryciu N kolejnych
zmian rozmiaru pliku tail wykonuje open/fstat pliku, by
stwierdzić czy dana nazwa pliku jest wciąż skojarzona z tym samą
parą urządzenie/numer-iwęzła, co uprzednio. Zobacz wynik tail
--help by zapoznać się z wartością domyślną [tłum:5].

--max-unchanged-stats=N
Przy przeglądaniu końca pliku według nazwy, jeśli wystąpiło N
kolejnych iteracji, podczas których rozmiar pozostał ten sam, to
tail wykonuje open/fstat pliku. Stwierdza w ten sposób czy dana
nazwa pliku jest wciąż skojarzona z tym samą parą urządze-
nie/numer-iwęzła, co uprzednio. Przy podążaniu za plikiem dzi-
ennika podlegającym cyklicznej wymianie jest to w przybliżeniu
liczba sekund pomiędzy momentem, kiedy tail wypisze ostatnie
linie sprzed rotacji a czasem, kiedy wypisze linie, jakie nagro-
madziły się w nowym pliku dziennika. Zobacz wynik tail --help by
zapoznać się z wartością domyślną [tłum.: 200]. Opcja ta jest
znacząca tylko przy podążaniu za nazwą.

-l, -n N, --lines=N
Wypisuje ostatnie N linii. -l jest rozpoznawana tylko z użyciem
starego formatu opcji.

-q, --quiet, --silent
Nigdy nie wypisuje nagłówków z nazwami plików.

-v, --verbose
Zawsze wypisuje nagłówki z nazwami plików.

--help Wyświetla informację o stosowaniu programu i dostępnych opcjach,
kończy pracę.

--version
Wyświetla numer wersji programu i kończy pracę.

ZGŁASZANIE BŁĘDÓW
Błędy proszę zgłaszać, w jęz. ang., do .

COPYRIGHT
Copyright (C) 1999 Free Software Foundation, Inc.
This is free software; see the source for copying conditions. There is
NO warranty; not even for MERCHANTABILITY or FITNESS FOR A PARTICULAR
PURPOSE.

ZOBACZ TAKŻE
head(1), less(1), textutils(1).

OD TŁUMACZA
Zaktualizowano i poszerzono wg dokumentacji Texinfo dla narzędzi tek-
stowych GNU wersji 2.0.