mke2fs

NAZWA
mke2fs - tworzy linuksowy system plików ext2/3

SKŁADNIA
mke2fs [ -c | -l nazwa-pliku ] [ -b rozmiar-bloku ] [ -f rozmiar-frag-
mentu ] [ -i bajty-na-i-węzeł ] [ -j ] [ -J opcje-dziennika ] [ -N
liczba-i-węzłów ] [ -n ] [ -m procent-zarezerwowanych-bloków ] [ -o
tworzący-os ] [ -O właściwość[,...] ] [ -q ] [ -r rewizja-fs ] [ -R
opcje-raid ] [ -v ] [ -F ] [ -L etykieta-woluminu ] [ -M katalog-ostat-
niego-montowania ] [ -S ] [ -T typ-systemu-plików ] [ -V ] urządzenie [
liczba-bloków ]

mke2fs -O journal_dev [ -b rozmiar-bloku ] [ -L etykieta-woluminu ] [
-n ] [ -q ] [ -v ] zewnętrzny-dziennik [ liczba-bloków ]

OPIS
mke2fs jest używany do tworzenia linuksowego systemu plików ext2/3.
Jest on tworzony na urządzeniu (zwykle partycji dysku twardego).
urządzenie jest specjalnym plikiem, odpowiadającym urządzeniu, np.
/dev/hdXX. liczba-bloków jest liczbą bloków na urządzeniu. Jeśli jest
pominięte, mke2fs wykrywa ją automagicznie. Gdy program jest wywołany
jako mkfs.ext3 tworzony jest dziennik, tak jak gdyby była podana opcja
-j.

OPCJE
-b rozmiar-bloku
Określa rozmiar bloku w bajtach. Poprawnymi wartościami są 1024,
2048 oraz 4096 bajtów na blok. Gdy wartość ta zostanie
pominięta, rozmiar-bloku mke2fs jest ustalany na podstawie
rozmiaru systemu plików oraz oczekiwanej jego eksploatacji
(zobacz opcję -T).

-c Powoduje, że przed utworzeniem systemu plików, urządzenie
zostanie sprawdzone w poszukiwaniu uszkodzonych bloków. Gdy
opcja ta zostanie podana dwa razy, wykonany będzie wolniejszy,
destruktywny test w trybie odczyt-zapis, zamiast szybkiego testu
w trybie tylko-do-odczytu.

-f rozmiar-fragmentu
Określa rozmiar fragmentów w bajtach.

-F Zmuś mke2fs do pracy, nawet gdy podane urządzenie wydaje się nie
być specjalnym urządzeniem blokowym, lub wydaje się być zamon-
towane.

-i bajty-na-i-węzeł
Określa współczynnik bajty/i-węzeł. mke2fs tworzy i-węzeł co
każde bajty-na-i-węzeł bajtów dysku. Im większy współczynnik
bajty-na-i-węzeł, tym więcej i-węzłów. Generalnie, wartość ta
nie powinna być mniejsza od rozmiaru bloku w systemie plików,
gdyż wtedy byłoby utworzonych zbyt dużo i-węzłów. Ostrzegamy
jednak, że wartość ta nie może być już zmieniona po utworzeniu
systemu plików, więc ostrożnie dobierz wartość tego parametru.

-j Powoduje utworzenie system plików z księgowaniem ext3. Gdy nie
podano opcji -J, przy tworzeniu dziennika zostaną użyte domyślne
parametry oraz dobrany będzie właściwy rozmiar tego dziennika
(na podstawie wielkości systemu plików) przechowywanego we
wnętrzu systemu plików. Zauważ, że musisz korzystać z jądra
posiadającego wsparcie dla ext3, aby móc używać dziennika.

-J opcje-dziennika
Tworzy dziennik ext3 używając opcji podanych z linii poleceń.
Opcje te są oddzielone przecinkami i mogą posiadać argument,
podawany po znaku równości ("="). Obsługiwane są następujące
opcje:

size=rozmiar-dziennika
Tworzy wewnętrzny dziennik (np. przechowywany
wewnątrz systemu plików) o rozmiarze rozmiar-dzien-
nika megabajtów. Rozmiar dziennika musi wynosić co
najmniej 1024 bloki systemu plików (np. 1MB przy
korzystaniu z bloków 1k, 4MB przy blokach 4k, itd.)
i co najwyżej 102.400 bloków systemu plików.

device=zewnętrzny-dziennik
Przyłącza dziennik system plików do urządzenia
blokowego znajdującego się na zewnętrzny-dziennik.
Zewnętrzny dziennik musi być utworzony za pomocą
polecenia

mke2fs -O journal_dev zewnętrzny-dziennik

Zauważ, że zewnętrzny-dziennik musi być utworzony z
takim samym rozmiarem bloku jak nowy system plików.

Zamiast bezpośredniego podawania nazwy urządzenia,
zewnętrzny-dziennik można podać w postaci
LABEL=etykieta lub UUID=UUID. Wtedy zewnętrzny dzi-
ennik zostanie znaleziony poprzez etykietę woluminu
lub UUID przechowywany w superbloku ext2 na początku
dziennika. Do wyświetlenia nazwy woluminu oraz UUID
urządzenia dziennika użyj dumpe2fs(8). Zobacz także
opcję -L tune2fs(8).

Dla danego systemu plików można podać tylko jedną z opcji: size
lub device.

-l nazwa-pliku
Powoduje odczytanie listy uszkodzonych bloków z nazwa-pliku.
Zauważ, że numery bloków na liście zepsutych bloków muszą być
wygenerowane przy użyciu takiego samego rozmiaru bloków jaki
użyty był w mke2fs. W rezultacie opcja -c dla mke2fs jest
prostszą i mniej podatną na błędy metodą sprawdzenia dysku pod
kątem zepsutych bloków przed formatowaniem go, gdyż mke2fs
automatycznie podaje odpowiednie parametry do programu bad-
blocks.

-L Ustawia nazwę woluminu dla systemu plików.

-m procent-zarezerowanych-bloków
Określa procentową liczbę bloków zarezerwowanych dla
superużytkownika. Wartość domyślna to 5%.

-M Ustawia katalog ostatniego montowania systemu plików. Opcja ta
może być użyteczna ze względu na aplikacje, dla których katalog
ostatniego montowania wskazuje, gdzie należy zamontować dany
system plików.

-n powoduje, że mke2fs nie utworzy systemu plików, ale wyświetli,
co by zrobił gdyby miał utworzyć system plików. Może być to
użyteczne do ustalenia miejsca kopii zapasowej superbloków dla
danego systemu plików, po warunkiem, że używane są parametry
przekazane mke2fs podczas tworzenia systemu plików. (Z dodaną
opcją -n, oczywiście!)

-N liczba-i-węzłów
zmienia domyślnie wyliczoną liczbę i-węzłów, które powinny być
zarezerwowane dla systemu plików (a która bazuje na liczbie
bloków i współczynniku bajty-na-i-węzeł). To pozwala użytkown-
ikowi podać bezpośrednio liczbę żądanych i-węzłów.

-o tworzący-os
Służy do ręcznej zmiany domyślnej wartości pola "creator os"
(tworzący system operacyjny) systemu plików. Normalnie pole to
jest ustawiane na natywny OS pod którym działa mke2fs.

-O właściwość[,...]
Tworzy system plików z podanymi właściwościami (opcjami systemu
plików). Obecnie właściwości sparse_super i filetype włączone
są domyślnie, gdy mke2fs uruchamiany jest na systemie z Linuksem
2.2 lub późniejszym (chyba, że tworzący-os jest ustawiony na
Hurd). Systemy plików, które mają być montowane na Linuksie
starszym niż 2.2 lub innym jądrze powinny być tworzone z -O none
(lub -r 0 dla Linuksa 1.2). Wtedy właściwości te będą wyłączone,
nawet gdy mke2fs jest uruchomiony na systemie, które je wspiera.

Obsługiwane są następujące opcje:

sparse_super
Tworzy system plików z mniejszą liczbą kopii zapa-
sowych superbloku (oszczędza miejsce na dużych sys-
temach plików).

filetype
Przechowuje informacje o typach plików we wpisach
katalogów.

has_journal
Tworzy dziennik ext3 (tak jak przy użyciu opcji -j).

journal_dev
Tworzy zewnętrzny dziennik ext3 na podanym urządze-
niu zamiast w systemie plików ext2. Zauważ, że
zewnętrzny-dziennik musi być utworzony z takim samym
rozmiarem bloku jak system plików, który będzie go
używał.

-q Ciche wywołanie. Przydatne gdy mke2fs jest uruchamiany ze
skryptu.

-r rewizja
Ustawia rewizję (wersję) systemu plików dla nowego systemu
plików. Zauważ, że jądra 1.2 wspierają jedynie systemy plików o
rewizji 0. Domyślnie tworzone są systemy plików o rewizji 1.

-R opcje-raid
Ustawia opcje związane z raid dla systemu plików. Opcje raid są
oddzielone przecinkami i mogą przyjmować argument po znaku
równości ("="). Obsługiwane są następujące opcje:

stride=strip-size
Konfiguruje system plików do pracy z tablicą RAID z
stripe-size blokami systemu plików na każdy pasek
tablicy.

-S Zapisuje jedynie superblok i deskryptory grupy. Przydaje się,
gdy uszkodzony zostanie cały superblok i kopie zapasowe
superbloków. Jest to ostateczna metoda odzyskania. Powoduje ona,
że mke2fs ponownie inicjuje superblok i deskryptory grup, lecz
nie dotyka tablicy i-węzłów, bloku, ani map bitowych i-węzłów.
Natychmiast po użyciu tej opcji należy uruchomić program e2fsck,
a i tak nie jest pewne, czy że uda się odzyskać jakiekolwiek
dane. Podczas korzystania z tej opcji najważniejsze jest ustaw-
ienie dobrego rozmiaru bloku systemu plików. Bez tego nie ma
żadnej szansy na odzyskanie danych.

-T typ-fs
Określa, w jaki sposób dany system plików będzie wykorzystywany.
Dzięki temu mke2fs może wybrać optymalne parametry dla systemu
plików. Wspierane są następujące typy:

news jeden i-węzeł na 4kb blok

largefile jeden i-węzeł na megabajt

largefile4 jeden i-węzeł na 4 megabajty

-v Wypisuje bardziej szczegółowe informacje.

-V Wypisuje numer wersji mke2fs i wyjdź.

AUTOR
Ta wersja mke2fs została napisana przez Theodora Ts"o .

BŁĘDY
mke2fs przyjmuje opcję -f, lecz obecnie ją ignoruje, gdyż ten system
plików jeszcze nie obsługuje fragmentów.
Mogą być też inne. Proszę, zgłaszaj je autorowi.

DOSTĘPNOŚĆ
mke2fs jest częścią e2fsprogs i jest dostępne z
http://e2fsprogs.sourceforge.net.

ZOBACZ TAKŻE
badblocks(8), dumpe2fs(8), e2fsck(8), tune2fs(8)