mail
NAZWA
mail - wysyłanie i odbieranie poczty
SKŁADNIA
mail [-iInv] [-s temat] [-c adres-cc] [-b adres-bcc] adres-docelowy...
mail [-iInNv] -f [plik]
mail [-iInNv] [-u użytkownik]
WPROWADZENIE
Mail to inteligentny system przetwarzania poczty, który korzysta ze
składni linii poleceń przypominającej ed(1), operując jednak na
wiadomościach, a nie na liniach tekstu.
-v Tryb verbose. Szczegółowe informacje dotyczące wysyłki są wyświet-
lane na terminalu użytkownika.
-i Ignoruje sygnały przerwania od tty. Ta opcja jest bardzo użyteczna
podczas korzystania z mail poprzez linie telefoniczne z dużą liczbą
zakłóceń.
-I Zmusza mail do pracy w trybie interaktywnym, nawet jeśli wejściem
nie jest terminal. W szczególności znak specjalny "~" podczas
wysyłania poczty jest aktywny tylko w trybie interaktywnym.
-n Zakazuje czytania /etc/mail.rc po uruchomieniu programu.
-N Zakazuje wyświetlania na początku nagłówków wiadomości w czasie
czytania poczty czy edycji foldera pocztowego.
-s Ustala temat z poziomu linii poleceń (tylko pierwszy argument po
opcji -s jest uznawany za temat; pamiętaj, aby objąć cudzysłowami
tematy zawierające spacje).
-c Wysyła kopie do listy użytkowników.
-b Wysyła ukryte kopie do listy. Lista to adresy oddzielone
przecinkami.
-f Czyta zawartość twojego pliku mbox (lub innego podanego pliku) do
obróbki. Gdy wyjdziesz, mail zapisuje nieskasowane wiadomości z
powrotem do tego pliku.
-u Równoważna z:
mail -f /var/spool/mail/użytkownik
Wysy�łanie poczty
Aby wysłać pocztę do jednej lub kilku osób, mail może zostać wywołany z
adresami docelowymi jako parametrami. Program następnie spodziewa się,
że wpiszesz swoją wiadomość, zakończoną "control-D" na początku nowej
linii. Sekcja Odpowiadanie na listy położona poniżej, opisuje pewne
cechy mail ułatwiające tworzenie listu.
Czytanie poczty
Standardowe polecenie mail bez żadnych parametrów sprawdza twoją pocztę,
a następnie wypisuje nagłówek każdej znalezionej wiadomości. Początkowo
aktywna jest pierwsza wiadomość (nr 1) i może ona zostać pokazana za
pomocą polecenia print (które może zostać skrócone do "p"). Możesz
poruszać się po wiadomościach tak, jak poruszasz się pomiędzy liniami w
programie ed(1), za pomocą poleceń "+" i "-" wybierających poprzednią i
następną wiadomość, oraz numerów wiadomości.
Kasowanie poczty
Po obejrzeniu wiadomości możesz ją skasować za pomocą polecenia delete
"d" lub odpowiedzieć na nią używając reply "r". Skasowanie powoduje, że
program mail zapomina o tej wiadomości. Proces ten nie jest nieod-
wracalny, taka wiadomość może zostać odzyskana poleceniem undeleted "u"
podając jej numer, lub przez przerwanie pracy programu mail za pomocą
polecenia exit "x". Najczęściej jednak skasowane wiadomości po prostu
znikną, aby już ich nigdy nie obejrzeć.
Wyszczeg�ólnianie wiadomo�ści
Komendy takie jak print czy delete mogą zawierać jako argument listę
numerów wiadomości, których dotyczy dana komenda. Tak więc ``delete 1
2"" kasuje wiadomości 1 i 2, podczas gdy ``delete 1-5"" kasuje wiadomości
od 1 do 5. Specjalny znak "*" dotyczy wszystkich wiadomości, a "$"
wskazuje na ostatnią wiadomość. Tak więc polecenie top które wyświetla
kilka pierwszych linii widomości może zostać użyte jako ``top *"" aby
wyświetlić pierwsze kilka linii wszystkich wiadomości.
Odpowiadanie na listy
Możesz użyć komendy reply aby odpowiedzieć na wiadomość, odsyłając ją z
powrotem do nadawcy. Tekst który następnie wpiszesz, aż do znaku końca
pliku, będzie traktowany jako zawartość wiadomości. Podczas wpisywania
wiadomości mail traktuje specjalnie linie zaczynające się znakiem "~".
Na przykład wpisanie "~m" (samego w linii) umieści kopię wiadomości na
którą odpowiadasz przesuwając ją o tabulator w prawo. (patrz zmienna
indentprefix poniżej). Pozostałe opcje ustawiają pole tematu, dodają lub
usuwają adresatów wiadomości czy pozwalają ci wywołać edytor lub powłokę,
aby wykonać jakieś polecenia. (Te opcje są podane w podsumowaniu
poniżej).
Ko�ńczenie sesji
Możesz zakończyć pracę z programem mail za pomocą polecenia quit "q".
Przeglądnięte wiadomości są umieszczane w pliku mbox chyba że zostały
usunięte, w takim razie zostają skasowane. Nieprzeczytane wiadomości
wracają do skrzynki pocztowej. (Patrz opcja -f powyżej).
Osobiste i systemowe listy dystrybucyjne
Możliwe jest także tworzenie osobistych list dystrybucyjnych, tak, aby
poczta wysłana do na przykład pod adres ``cohorts"" trafiła do grupy
ludzi Takie listy definiuje się przez dodanie linii takiej jak
alias cohorts bill ozalp jkf mark kridle@ucbcory
do pliku .mailrc w twoim katalogu domowym. Aktualna lista takich aliasów
może być wyświetlona poleceniem alias w programie mail. Systemowe listy
dystrybucyjne tworzy się przez edycję pliku /etc/aliases, patrz także
aliases(5) i sendmail(8). Mają one nieco odmienną składnię. W wysyłanej
poczcie, aliasy osobiste zostaną rozszerzone, tak, aby można było
odpowiedzieć nadawcy. Systemowe aliasy nie są rozszerzane podczas
wysyłania poczty, ale każda odpowiedz która powróci do tego komputera
zostanie rozszerzona podczas przechodzenia przez program sendmail.
Poczta sieciowa (ARPA, UUCP, Berknet)
Opisu adresów sieciowych szukaj w mailaddr(7).
Mail ma wiele opcji, które mogą być ustawione w pliku .mailrc, aby
wpłynąć na zachowanie programów, tak więc ``set askcc"" uaktywnia opcję
askcc. (Podsumowanie tych opcji znajduje się poniżej).
PODSUMOWANIE
(Zaadaptowane z `Mail Reference Manual")
Każde polecenie jest wpisywane w osobnej linii i może posiadać argumenty.
Komenda nie musi zostać podana w całości, używana pierwsza komenda
pasująca do podanego przedrostka. Jeśli nie podano żadnego argumentu dla
komend, które wymagają listy wiadomości jako argumentu, to domyślnie
przyjmowana jest następna wiadomość która spełniająca warunki komendy.
Jeśli nie istnieją żadne następne wiadomości, to przeszukiwanie odbywa
się w przeciwnym kierunku, a jeśli nie istnieje żadna pasująca wiadomość,
mail wyświetla komunikat ``No applicable messages"" i przerywa wykony-
wanie polecenia.
- Wyświetla poprzednią wiadomość. Jeśli podano liczbowy argument n,
to wyświetla wiadomość odległą o n do tyłu w stosunku do aktual-
nej.
? Wyświetla małe podsumowanie komend.
! Wywołuje komendę powłoki (patrz także sh(1) i csh(1)) podaną jako
argument.
Print (P) To samo co print, ale dodatkowo wyświetla ignorowane pola
nagłówka. Patrz także print, ignore i retain.
Reply (R) Wysyła odpowiedź nadawcy. Nie wysyła odpowiedzi pozostałym
adresatom.
Type (T) To samo co komenda Print.
alias (a) Jeśli bez argumentów, wyświetla wszystkie zdefiniowane
aliasy. Jeśli jeden argument, wyświetla tylko ten alias. Jeśli
więcej argumentów, tworzy nowy alias lub zmienia stary.
alternates
(alt) Komenda alternates jest użyteczna, jeśli posiadasz konta na
kilku komputerach. Może być ona używana do poinformowania pro-
gramu mail, że podany adres jest faktycznie twój. Gdy
odpowiadasz na wiadomości, mail nie wyśle kopii listu na inne
adresy podane w liście alternates. Jeśli komenda alternates
została wywołana bez argumentów, wyświetla aktualną listę adresów
alternatywnych.
chdir (c) Zmienia aktualny katalog na podany. Jeśli nie podano kata-
logu, to przechodzi do katalogu domowego użytkownika.
copy (co) Komenda copy robi to samo, co save, z wyjątkiem tego, że nie
zaznacza zapisywanej wiadomości jako usuniętej.
delete (d) Zaznaczas wiadomości podane w argumencie jako usunięte.
Usunięte wiadomości nie zostaną zapisane w mbox, ani nie będą
dostępne dla większości innych komend.
dp (także dt) Kasuje aktualną wiadomość i wyświetla kolejną. Jeśli
nie ma kolejnej wiadomości, mail wyświetli komunikat ``at EOF"".
edit (e) Wywołuje edytor tekstowy po kolei dla każdej wiadomości
podanej jako parametr. Po powrocie z wiadomość jest ponownie
odczytywana.
exit (ex lub x) Powoduje natychmiastowy powrót do powłoki bez mody-
fikacji skrzynki pocztowej, pliku mbox lub pliku podanego za
pomocą parametru -f.
file (fi) To samo co folder.
folders
Wyświetla nazwy folderów pocztowych.
folder (fo) Komenda folder przełącza program na nowy plik lub folder
pocztowy. Gdy bez argumentów, wyświetla nazwę pliku, z którego
aktualnie korzystamy. Jeśli podasz argument, program zapisze
wszystkie zmiany (takie jak skasowane wiadomości) których
dokonałeś w aktualnym pliku i odczyta nowy plik. Występują pewne
specjalne znaki, oznaczające pewne pliki. # oznacza poprzedni
plik, % systemową skrzynkę pocztową, %użytkownik oznacza syste-
mową skrzynkę pocztową dla danego użytkownika, & oznacza twój
plik mbox a +folder oznacza plik w twoim katalogu folderów.
from (f) Wypisuje nagłówki podanych wiadomości.
headers
(h) Wyświetla nagłówki 18 wiadomości, jeśli podano argument "+",
to wyświetlane jest następne 18 nagłówków, a jeśli podano argu-
ment "-", to 18 poprzednich.
help To samo co ?
hold (ho, także preserve) Zaznacza podane wiadomości do pozostawienia
w systemowej skrzynce pocztowej, zamiast przeniesienia do mbox.
Nie anuluje komendy delete.
ignore Dodaje listę pól nagłówka do listy ignorowania. Pola nagłówka na
liście ignorowania nie zostaną pokazane na terminalu gdy
wyświetlisz wiadomość. Ta komenda jest bardzo użyteczna do
ignorowania pewnych pól nagłówka generowanych przez komputer.
Komendy Type oraz Print mogą zostać użyte do wyświetlenia
wiadomości w całości, włączając w to pola ignorowane. Jeśli
ignore zostanie wywołany bez parametrów, to wyświetla aktualną
listę ignorowanych pól.
mail (m) Wysyła list do adresów i list dystrybucyjnych podanych w
argumencie.
mbox Zaznacza wiadomości, które zostaną przeniesione do mbox gdy
zakończysz pracę. Dzieje się tak z wiadomościami, którym nie mają
ustawionej opcji hold.
next (n) Podobne do + i CR. Przechodzi do następnej wiadomości i
wyświetla ją. Gdy podano argument, przechodzi do następnej
pasującej wiadomości.
preserve
(pre) To samo, co hold.
print (p) Wyświetla na terminalu każdą podaną w argumencie wiadomość.
quit (q) Kończy pracę, zapisuje wszystkie nieskasowane, niezapisane
wiadomości w pliku mbox w katalogu domowym użytkownika, pozostaw-
iając wszystkie wiadomości zaznaczone poleceniem hold czy
preserve lub do których nigdy się nie odwoływano w systemowej
skrzynce pocztowej i usuwa wszystkie pozostałe wiadomości z sys-
temowej skrzynki pocztowej. Jeśli podczas tej sesji pojawiła się
nowa poczta, to zostanie wyświetlony komunikat ``You have new
mail"". Jeśli uruchomiono program z opcją -f, to edytowany plik
zostanie ponownie zapisany. Program zwraca kontrolę do powłoki,
chyba że zapis edytowanego pliku nie powiedzie się, w tej sytu-
acji użytkownik może wyjść za pomocą komendy exit.
reply (r) Wysyła odpowiedzi do nadawcy i wszystkich adresatów podanych
wiadomości. Wiadomość nie może być skasowana.
respond
To samo, co reply.
retain Dodaje podane pola nagłówka do listy zatrzymanych Podczas
wyświetlania wiadomości na terminalu zostaną pokazane tylko pola
nagłówka znajdujące się na liście zatrzymanych. Wszystkie inne
pola zostają ukryte. Komendy Type i Print mogą zostać użyte do
wyświetlenia całej wiadomości. Jeśli retain zostanie wywołane
bez argumentów, to wyświetla aktualną listę zatrzymanych pól.
save (s) Dopisuje podane wiadomości na koniec podanego jako drugi
argument pliku. Nazwa pliku, ilość linii oraz liczba znaków jest
wyświetlana na terminalu.
set (se) Gdy bez argumentów, wyświetla wartości wszystkich zmiennych.
W innym przypadku ustawia opcje. Argumenty są w postaci
opcja=wartość (bez spacji przed lub za =) lub opcja. Argument
może zostać ujęty w cudzysłowy, aby zamaskować spacje, tabula-
tory, np. ``set indentprefix="->"""
saveignore
Powoduje, że podane wiadomości zapisywane za pomocą save lub pod-
czas automatycznego zapisu do mbox nie będą zawierały pól
nagłówka z listy pól ignorowanych.
saveretain
Powoduje, że w czasie zapisu podanych wiadomości za pomocą save
lub podczas automatycznego zapisu do mbox dołączane są jedynie
pola nagłówka znajdujące się na liście zatrzymanych pól.
Wywołanie Saveretain automatycznie anuluje saveignore.
shell (sh) Wywołuje interaktywną wersję powłoki.
size Wyświetla ilość znaków dla każdej z podanych wiadomości.
source Ładuje komendy z pliku.
top Wyświetla kilka pierwszych linii podanych wiadomości. Ilość
wyświetlanych linii zależy od zmiennej toplines, wartością
domyślną jest pięć.
type (t) To samo co print.
unalias
Usuwa grupy adresów zdefiniowane przez komendę alias. Od teraz
nazwa grupy nie ma już żadnego szczególnego znaczenia.
undelete
(u) Zaznacza podane wiadomości jako nie usunięte.
unread (U) Zaznacza podane wiadomości jako nie przeczytane.
unset Wyłącza podane opcji, przeciwieństwo komendy set.
visual (v) Wywołuje pełnoekranowy edytor dla każdej podanej wiadomości.
write (w) Podobne do save, jednak zapisywana jest tylko sama treść
wiadomości (bez) nagłówka). Użyteczne w celach takich, jak na
przykład przesyłanie kodów źródłowych poprzez pocztę.
xit (x) To samo, co exit.
z Mail wyświetla nagłówki wiadomości tak, jak to opisano przy
poleceniu headers. Możesz przenieść się do następnego ekranu za
pomocą polecenia z. Możesz także przenieść się do poprzedniego
ekranu używając z-.
Komendy z tyld�ą
Poniżej znajduje się podsumowanie komend z tyldą, które używane są pod-
czas pisania wiadomości. Komendy z tyldą są rozpoznawane tylko wtedy, gdy
znajdują się na początku linii. The name ``tilde escape"" is somewhat of
a misnomer since the actual escape character can be set by the option
escape.
~!komenda
Wywołuje podaną komendę powłoki, a następnie wraca do edycji
wiadomości.
~badres ...
Dodaje podane adresy do listy kopii wiadomości, ale nie ujawnia
ich w polu Cc: nagłówka (ukryta kopia).
~cadres ...
Dodaje podane adresy do listy kopii wiadomości.
~d Dołącza zawartość pliku ``dead.letter"" z katalogu domowego do
edytowanej wiadomości.
~e Wywołuje edytor tekstowy z napisaną dotychczas wiadomością. Po
zakończeniu sesji możesz kontynuować dodawanie tekstu do
wiadomości.
~fwiadomości
Dodaje podane wiadomości do edytowanej wiadomości. Gdy nie
podano argumentu, dodaje aktualną wiadomość. Pola nagłówka
ignorowane (za pomocą komendy ignore lub retain) nie zostają
dołączone.
~Fwiadomości
To samo, co ~f, jednak dołącza wszystkie nagłówki wiadomości.
~h Pozwala na edycję nagłówka wiadomości. Wyświetla po kolei
zawartość poszczególnych pól nagłówka i pozwala na ich mody-
fikację.
~mwiadomości
Dodaje podane wiadomości do edytowanej wiadomości, przesunięte o
tabulator, lub z dodaną wartością zmiennej indentprefix. Gdy nie
podano argumentów, dodaje aktualną wiadomość. Pola nagłówka
ignorowane (za pomocą komendy ignore lub retain) nie zostają
dołączone.
~Mwiadomości
To samo, co ~m, ale dołączane są wszystkie pola nagłówka.
~p Wyświetla całość edytowanej wiadomości, poprzedzoną zawartością
pól nagłówka.
~q Anuluje edytowaną wiadomość, a następnie, jeśli włączona jest
opcja save, kopiuje ją do pliku ``dead.letter"" w twoim katalogu
domowym.
~rplik Dodaje zawartość podanego pliku do edytowanej wiadomości.
~stekst
Zmienia temat wiadomości na podany tekst.
~tadres ...
Dodaje podane adresy do listy adresatów.
~v Wywołuje alternatywny edytor tekstów (określony przez zmienną
VISUAL) dla edytowanej wiadomości. Zazwyczaj alternatywnym edy-
torem jest edytor ekranowy. Po wyjściu z edytora możesz kontyn-
uować edycję wiadomości.
~wplik Zapisuje wiadomość do podanego pliku.
~|komenda
Wysyła wiadomość poprzez strumień do podanego polecenia. Jeśli
komenda nie zwróci nic na standardowym wyjściu lub zakończy pracę
z błędem, oryginalna wiadomość zostanie zachowana. Często
używanym poleceniem jest fmt(1) służący do wyjustowania
wiadomości.
~:komenda-mail
Wykonuje podaną komendę programu mail. Nie wszystkie polecenia są
jednak dozwolone.
~~tekst
Dodaje do wiadomości podany tekst, poprzedzony znakiem ~. Jeśli
znak escape został zmieniony, powinieneś wpisać go dwukrotnie aby
został on dodany do wiadomości.
Opcje programu mail
Opcje są ustawiane poprzez polecenia set oraz unset. Opcje mogą być
binarne, w tej sytuacji istotne jest tylko czy są ustawione czy nie, albo
tekstowe, w tej sytuacji istotna jest wartość danej opcji. Opcje binarne
to:
append Powoduje, że wiadomości zapisane w mbox zostaną dopisane na
końcu, zamiast zastępować dotychczasową zawartość pliku. Ta opcja
powinna być zawsze włączona (najlepiej w pliku /etc/mail.rc).
ask, asksub
Powoduje, że mail zawsze zapyta o temat wysyłanej wiadomości.
Jeśli podasz jedynie pustą linię, nie będzie pola tematu.
askcc Powoduje, że pod koniec edycji wiadomości jesteś pytany o
dodatkowych adresatów kopii. Podanie pustej linii oznacza, że
dotychczasowa lista kopii jest wystarczająca.
askbcc Powoduje, że pod koniec edycji wiadomości jesteś pytany o
dodatkowych adresatów ukrytych kopii. Podanie pustej linii
oznacza, że dotychczasowa lista ukrytych kopii jest wystar-
czająca.
autoprint
Powoduje, że komenda delete zachowuje się tak jak dp. Oznacza
to, że po skasowaniu wiadomości, następna zostanie wyświetlona
automatycznie.
debug Ustawienie opcji debug działa tak samo, jak podanie -d w linii
poleceń i powoduje, że mail wyświetla wszystkie informacje przy-
datne przy debugowaniu programu.
dot Opcja dot powoduje, że mail interpretuje pojedynczą kropkę w
pustej linii jako koniec edytowanej wiadomości.
hold Ta opcja powoduje, że wiadomości zawsze są zatrzymywane w
skrzynce pocztowej.
ignore Powoduje, że sygnały przerwania z terminalu zostają ignorowane i
wyświetlone jako znak @.
ignoreeof
Opcja ta jest powiązana z dot i powoduje, że mail nie uznaje con-
trol-d jako końca wiadomości Ignoreeof dotyczy także wiersza
poleceń mail.
metoo Zazwyczaj gdy w grupie znajduje się nadawca, jest on usuwany z
pola adresatów. Ustawienie tej opcji powoduje dodanie nadawcy do
pola adresatów.
noheader
Ustawienie opcji noheader powoduje to samo, co wywołanie programu
z parametrem -N.
nosave Standardowo, gdy przerwiesz edycję wiadomości, zostanie ona
zapisana do pliku ``dead.letter"" w twoim katalogu domowym.
Ustawienie opcji nosave zapobiega temu.
Replyall
Zamienia znaczenie komend reply i Reply.
quiet Zapobiega wyświetlaniu wersji po uruchomieniu programu.
searchheaders
Jeśli ta opcja jest ustawiona, to lista wiadomości podana w
postaci ``/x:y"" zostanie zamieniona na listę wszystkich
wiadomości zawierających tekst ``y"" w polu nagłówka ``x"".
Wielkość liter nie jest istotna.
verbose
Ustawienie opcji verbose daje takie same efekty, jak użycie opcji
-v w linii poleceń. Gdy mail pracuje w trybie verbose, na termi-
nalu wyświetlane są szczegóły dotyczące dostarczania wiadomości
do adresata.
Opcje tekstowe
EDITOR Ścieżka do edytora tekstowego używanego po wydaniu komendy
edit lub ~e. Jeśli nie zdefiniowana, używany jest domyślny
edytor.
LISTER Ścieżka do programu wyświetlającego katalogi wykorzysty-
wanego przez komendę folders. Domyślna wartość to /bin/ls.
PAGER Ścieżka do programu używanego przez komendę more lub gdy
ustawiona jest opcja crt. Jeśli opcja nie została zdefin-
iowana, używana jest domyślna przeglądarka more(1).
SHELL Ścieżka do powłoki używana przez komendę ! i ~!. Jeśli
opcja nie została zdefiniowana, używana jest domyślna
powłoka.
VISUAL Ścieżka do edytora tekstów używanego przez komendę visual i
~v.
crt Wartość tej opcji ustala, jak długa musi być wiadomość, aby
program PAGER musiał zostać wykorzystany do jej obejrzenia.
Jeśli opcja crt ma pustą wartość, to używana jest liczba
linii terminala (patrz też stty(1)).
escape Jeśli zdefiniowana, pierwszy znak tej opcji ustala znak
używany zamiast ~.
folder Nazwa katalogu, w którym przechowywane są foldery
wiadomości. Jeśli nazwa zaczyna się od `/", mail uznaje ją
za ścieżkę absolutną, w innym przypadku jest to ścieżka
względem twojego katalogu domowego.
MBOX Nazwa pliku mbox. Może to być nazwa foldera. Domyślną
nazwą jest ``mbox"" w katalogu domowym użytkownika.
record Jeśli zdefiniowana, oznacza nazwę pliku, do którego zapisy-
wana jest każda wysyłana wiadomość. Jeśli niezdefiniowana,
to wysyłane wiadomości nie są zapisywane.
indentprefix Tekst używany przez komendę ``~m"" do oznaczania
wiadomości, zamiast domyślnego znaku tabulacji (^I).
Pamiętaj, aby objąć wartość cudzysłowami jeśli zawiera
spacje lub tabulatory.
toplines Jeśli zdefiniowana, ustala liczbę linii wyświetlanych przez
komendę top. Domyślnie wyświetlanych jest pierwszych pięć
linii.
ŚRODOWISKO
Mail korzysta ze zmiennych środowiskowych HOME oraz USER.
PLIKI
/var/spool/mail/* Skrzynka pocztowa.
~/mbox Przeczytana poczta użytkownika.
~/.mailrc Plik zawierający początkowe komendy mail.
/tmp/R* Pliki tymczasowe.
/usr/lib/mail.*help Pliki pomocy.
/etc/mail.rc Systemowy plik inicjalizacji.
PATRZ TAKŻE
fmt(1), newaliases(1), vacation(1), aliases(5), mailaddr(7), sendmail(8)
oraz The Mail Reference Manual..
HISTORIA
Komenda mail pojawiła się w Version 6 AT&T UNIX. Ta strona man pochodzi
z dokumentu The Mail Reference Manual, którego autorem jest Kurt Shoens.
BŁĘDY
Istnieją opcje nie opisane w tym dokumencie. Większość z nich nie jest
użyteczna dla zwykłego użytkownika.