gs

NAZWA
gs - Aladdin Ghostscript wersja 3.0 -- interpreter/przeglądarka

SKŁADNIA
gs [ opcje ] [ pliki ] ...

OPIS
Ghostscript jest językiem programowania, podobnym do języka PostScript
(tm) firmy Adobe Systems, który z kolei jest podobny do Fortha. Gs
odczytuje kolejno pliki i wykonuje je jako programy Ghostscripta. Po
zrobieniu tego, odczytuje dalsze wejście ze strumienia standardowego
wejścia (zwykle klawiatura). Każda linia jest interpretowana osobno.
Aby zakończyć pracę z interpreterem, wykonaj komendę `quit". Inter-
preter kończy działanie również po napotkaniu końca pliku. Bezpieczne
jest wpisanie znaku przerwanai (np. Ctrl-C).

Interpreter rozpoznaje różne niżej opisane przełączniki, które mogą
pojawić się w dowolnym miejscu linii komend i tyczyć się dalszych
plików.

Informację o pomocy można uzyskać, wywołując Ghostscript z
przełącznikiem -h lub -?. Informacja ta zawiera też listę dostępnych
urządzeń.

Ghostscript może zostać skompilowany z wieloma urządzeniami
wyjściowymi. Normalnie otwiera pierwsze i kieruje tam wyjście. Aby
użyć urządzenia xyz, załącz przełącznik
-sDEVICE=xyz
w linii komend. Zauważ, że ten przełącznik musi poprzedzać pierwszy
plik .ps i że tylko jego pierwsze wywołanie ma efekt. Na przykład dla
wyjścia na drukarce Epson, możesz użyć komendy powłoki
gs -sDEVICE=epson myfile.ps
zamiast
gs myfile.ps
Możesz też wpisać
(epson) selectdevice
(myfile.ps) run
Całe wyjście idzie na drukarkę, zamiast na wyświetlacz, aż do notki.
Możesz przełączać urządzenia w dowolnym momencie, używając procedury
selectdevice,
(vga) selectdevice
lub
(epson) selectdevice
Jako trzecią opcję, możesz zdefiniować zmienną środowiskową GS_DEVICE,
która przechowuje potrzebną nazwę. Priorytety tych sposobów, od
najwyższego do najniższego to:
selectdevice
(command line)
GS_DEVICE
(pierwsze urządzenie z listy kompilacji)

Aby wybrać gęstość wydruku na drukarce, użyj
gs -sDEVICE= -rx
Np. tryb najniższej gęstości na 9 igłowym Epsonie można uzyskać przez
gs -sDEVICE=epson -r60x72
a najwyższej przez
gs -sDEVICE=epson -r240x72.

Jeśli jako urządzenie wyjściowe wybierzesz drukarkę, Ghostscript
umożliwi ci kontrolowanie gdzie urządzenie wysyła swoje wyjście.
Zazwyczaj wyjście idzie na systemach uniksowych bezpośrednio do pliku
scratch. Aby wysłać wyjście do serii plików foo1.xyz, foo2.xyz, użyj
przełącznika
-sOutputFile=foo%d.xyz
Znak %d jest specyfikacją formatu printf; możesz użyć innych formatów,
takich jak %02d. Każdy plik odbierze jedną stronę wyjścia. W innym
wypadku, aby wysłać wyjście do pojedynczego pliku foo.xyz, w którym
połączone są wszystkie strony, użyj przełącznika
-sOutputFile=foo.xyz

Na systemach uniksowych można wyjście przesyłać przez łącze. Na
przykład, aby przelać wyjście komendy `lpr" (która pod wieloma sys-
temami Unixowymi jest komendą, która składuje wyjście drukarki), użyj
przełącznika
-sOutputFile=|lpr
Możesz też wysyłać wyjście na stdout, umożliwiając tworzenie łącza,
-sOutputFile=-
W tym wypadku musisz też użyć przełącznika -q, aby uchronić Ghostscript
przed drukowaniem na stdout komunikatów.

Aby zobaczyć, jakie urządzenia są dostępne, wpisz po uruchomieniu
Ghostscripta
devicenames ==
Listę tę możesz zobaczyć też używając przełączników -h lub -? w linii
komend.

Aby wybrać inny rozmiar papieru, użyj przełącznika linii komend
-sPAPERSIZE=znany rozmiar papieru
np,
-sPAPERSIZE=a4
lub
-sPAPERSIZE=legal

PLIKI INICJALIZACYJNE
Szukając plików inicjalizacyjnych (gs_*.ps), plików związanych z
fontami, lub pliku dla operatora `run", Ghostscript najpierw próbuje
otworzyć plik o podanej nazwie (w bieżącym katalogu, jeśli nie podano
żadnego). Jeśli to się nie powiedzie, a nazwa pliku nie wskazuje jawnie
katalogu, lub napędu (nie rozpoczyna się od `/" na systemach
uniksowych), Ghostscript korzysta z następujących katalogów (odpowied-
nio w kolejności):

1. Katalogi podane przełącznikami -I w linii komend;

2. Katalogi podane w zmiennej środowiskowej GS_LIB;

3. Katalogi podane w makrze GS_LIB_DEFAULT w pliku makefile
Ghostscripta (które jest ustawione na
"/usr/local/lib/ghostscript:/usr/local/lib/ghostscript/fonts" ).

Katalogi podane w wyżej wymienionych sposobach mogą być pojedynczymi
katalogami, lub listami katalogów, rozdzielonymi znakiem `:".

ZASOBY X
Ghostscript szuka następujących zasobów dla programu o nazwie
`Ghostscript":

borderWidth
Szerokość ramki w pikselach (domyślnie = 1).

borderColor
Nazwa koloru ramki (domyślnie = black).

geometry
Rozmiar okna i jego położenie WxH+X+Y (domyślnie NULL).

xResolution
Liczba pikseli x na cal (domyślnie obliczana z WidthOfScreen i
WidthMMOfScreen).

yResolution
Liczba pikseli y na cal (domyślnie obliczana z HeightOfScreen i
HeightMMOfScreen).

useBackingPixmap
Określa czy używać mechanizmu backing store do zachowywania okna
wyświetlania (domyślnie = true).

Zobacz tez plik `use.doc" dla kompletniejszej listy zasobów.

Aby ustawić te zasoby, wstaw je do pliku (takiego jak ~/.Xresources) w
następującej postaci:

Ghostscript*geometry: 612x792-0+0
Ghostscript*xResolution: 72
Ghostscript*yResolution: 72

Następnie załaduj wartości domyślne do serwera X:

% xrdb -merge ~/.Xresources

OPCJE
-- nazwapliku arg1 ...
Bierze następny argument jako nazwę pliku, lecz pozostałe argu-
menty pobiera i definiuje nazwę ARGUMENTS w userdict (nie w sys-
temdict) jako tablicę tych łańcuchów, przed uruchomieniem pliku.
Gdy Ghostscript zakończy wykonywanie pliku, wychodzi do powłoki.

-Dnazwa=token
-dnazwa=token
Definiuj nazwę w systemdict na podaną definicję. Token musi być
dokładnie jeden (jak zdefiniowano operatorem `token") i nie może
zawierać białych spacji.

-Dnazwa
-dnazwa
Definiuj nazwę w systemdict, której wartość wynosi null.

-Snazwa=napis
-snazwa=napis
Definiuj nazwę w systemdict na podaną wartość napisową. Jest to
różne od -d. Na przykład, -dnazwa=35 jest równoważne fragmen-
towi programu
/nazwa 35 def
podczas gdy -s nazwa=35 jest równoważne
/nazwa (35) def

-q Ciche uruchamianie - nie drukuj normalnych komunikatów star-
towych i rób to, co -dQUIET.

-gliczba1xliczba2
Równoważne z -dDEVICEWIDTH=liczba1 i -dDEVICEHEIGHT=liczba2.
Jest to dla użytku urządzeń (takich jak okna X11), które wyma-
gają (lub zezwalają) na podanie wysokości i szerokości.

-rliczba
-rliczba1xliczba2
Równoważne z -dDEVICEXRESOLUTION=liczba1 i -dDEVICEYRESOLU-
TION=liczba2. Jest to dla użytku urządzeń (takich jak
drukarki), które obsługują wiele rozdzielczości X i Y. (Jeśli
podana jest tylko jedna liczba, to używana jest ona dla
rozdzielczości zarówno X jak i Y.)

-Ikatalogi
Dodaje podaną listę katalogów na początek ścieżki przeszukiwania
plików bibliotecznych.

- Nie jest to tak naprawdę przełącznik. Mówi Ghostscriptowi, że z
pliku, lub potoku nadchodzi standardowe wejście. Ghostscript
odczytuje to wejście aż do końca pliku, wykonując je jak każdy
inny plik, a następnie kontynuuje przetwarzanie linii poleceń.
Na końcu linii poleceń, Ghostscript kończy działanie (a nie
przechodzi do trybu interaktywnego).

Zauważ, że gs_init.ps powoduje, że systemdict staje się dostępny tylko
dla odczytu, więc wartości nazw zdefiniowanych przez -D/d/S/s nie mogą
być zmieniane (choć oczywiście mogą być powstrzymywane przez definicje
w userdict, lub innych słownikach.)

NAZWY SPECJALNE
-dDISKFONTS
Powoduje, że kształty znaków będą ładowane z dysku za pierwszym
napotkaniem. (Normalnie Ghostscript ładuje wszystkie podczas
ładowania fontu.) Może to umożliwić załadowanie większej ilości
fontów do pamięci, spowalniając renderowanie.

-dNOCACHE
Wyłącza buforowanie znaków. Przydatne tylko dla debuggowania.

-dNOBIND
Wyłącza operator `bind". Przydatne dla debuggowania.

-dNODISPLAY
Powstrzymuje normalną inicjalizację urządzenia wyjściowego.
Może to być przydatne dla debuggowania.

-dNOPAUSE
Wyłącza znak zachęty i pauzowanie na końcu każdej strony. Może
to być przydatne dla aplikacji, gdzie inny program kieruje
Ghostscriptem.

-dNOPLATFONTS
Wyłącza używanie fontów, przekazanych przez podlegającą plat-
formę (np. X Window System). Może to być potrzebne jeśli fonty
platformy wyglądają gorzej niż fonty skalowalne.

-dSAFER
Wyłącza operatory deletefile i renamefile, oraz zdolność
otwierania plików w innych trybach niż tylko dla odczytu. Może
to być przydatne dla składowisk i innych wrażliwych środowisk.

-dWRITESYSTEMDICT
Pozostawia systemdict w stanie zezwolenia na zapis. Jest to
potrzebne podczas uruchamiania specjalnych programów
narzędziowych, takich jak font2c i pcharstr, które muszą
obchodzić normalną ochronę dostępu PostScript.

-sDEVICE=urządzenie
Wybierz alternatywne początkowe urządzenie wyjściowe.

-sOutputFile=nazwapliku
Wybierz alternatywny plik wyjściowy (lub łącze) dla początkowego
urządzenia wyjściowego.

PLIKI
/usr/local/lib/ghostscript/*
Pliki startowe, narzędzia i podstawowe definicje fontów.

/usr/local/lib/ghostscript/fonts/*
Dodatkowe definicje fontów.

/usr/local/lib/ghostscript/examples/*
Demonstracyjne pliki Ghostscript.

/usr/local/lib/doc/ghostscript/doc/*
Dokumentacja.

ZOBACZ TAKŻE
Pliki dokumentacji (patrz wyżej).

BŁĘDY
Zobacz grupę dyskusyjną `comp.lang.postscript".



28 lipca 1994 GS(1)
VIM(1) VIM(1)



NAME
vim - Vi rozbudowany, edytor tekstu dla programisty

SYNOPSIS
vim [opcje] [plik ..]
vim [opcje] -
vim [opcje] -t znacznik
vim [opcje] -q [plik błędu]

ex
view
gvim gview evim eview
rvim rview rgvim rgview

OPIS
Vim jest edytorem tekstu kompatybilnym z Vi. Może być używany do edycji
wszelkiego rodzaju plików tekstowych. Użyteczny zwłaszcza przy edycji
programów.

Posiada wiele usprawnień w porównaniu z Vi: wielo poziomowe cofanie
zmian, wiele okien i buforów, podświetlanie składni, edycja linii
poleceń, uzupełnianie nazw plików, pomoc on-line, wizualna selekcja,
itd. Zobacz ":help vi_diff.txt" dla podsumowania różnić pomiędzy Vimem
i Vi.

W czasie korzystania z Vima można uzyskać obszerną pomoc z systemu
pomocy on-line dzięki poleceniu ":help". Zobacz rozdział POMOC ON-LINE
poniżej.

Najczęściej Vim jest uruchamiany do edycji pojedynczego pliku polece-
niem

vim plik

Bardziej ogólnie Vim jest uruchamiany poprzez:

vim [opcje] [lista plików]

Jeśli brak listy plików edytor rozpocznie z pustym buforem. W innym
wypadku istnieje dokładnie jedna z czterech możliwości by wybrać jeden
lub więcej plików do edycji.

plik .. Lista nazw plików. Pierwsza nazwa będzie nazwą bieżącego
pliku, który zostanie wczytany do bufora. Kursor zostanie
umieszczony w pierwszym wierszu. Do kolejnych plików można
przejść dzięki poleceniu ":next". By otworzyć plik, którego
nazwa zaczyna się od myślnika należy listę plików
poprzedzić "--".

- Plik do edycji jest wczytany ze standardowego wejścia.
Polecenia są odczytywane ze standardowego wyjścia błędów,
którym powinien być terminal (tty).

-t {znacznik}
Plik do edycji i początkowa pozycja kursora zależy od
"znacznika", rodzaju etykiety goto. {znacznika} szuka się
w pliku tags, związany z nim plik staje się plikiem
bieżącym i wykonuje się powiązane polecenie. Zazwyczaj
używa się tego sposobu dla programów w C, w których wypadku
{znacznik} powinien być nazwą funkcji. W efekcie plik zaw-
ierający określoną funkcję staje się plikiem bieżącym a
kursor jest umieszczony na początku funkcji. Zobacz ":help
tag-commands".

-q [plik_błędów]
Zacznij w trybie quickFix. Plik [plik_błędów] zostaje zin-
terpretowany i pokaże się pierwszy błąd. Jeśli brak opcji
[plik_błędów] nazwa pliku zostanie pobrana z opcji sys-
temów. Do kolejnych błędów można przeskoczyć dzięki
poleceniu ":cn". Zobacz ":help quickfix".

W zależności od wywołania Vim zachowuje się inaczej (program może być
cały czas tym samym plikiem).

vim "Normalny" sposób, wszystko jest domyślne.

ex Zacznij w trybie Ex. Przejdź do trybu Normalnego poleceniem
":vi". Można także uruchomić poprzez argument "-e".

view Zacznij w trybie tylko do odczytu. W ten sposób będziesz
chroniony przed zapisywaniem pliku. Można także uruchomić
poprzez argument "-R".

gvim gview
Wersja GUI. Uruchamia nowe okno. Można także uruchomić
poprzez argument "-g".

evim eview
Wersja GUI w łatwym trybie. Uruchamia nowe okno. Można
także uruchomić poprzez argument "-y".

rvim rview rgvim rgview
Podobnie jak powyżej, ale z ograniczeniami. Nie będzie można
uruchomić poleceń powłoki lub zawiesić Vima. Można także
uruchomić poprzez argument "-Z".

OPCJE
Opcje można podać w dowolnej kolejności, przed lub po nazwach plików.
Opcje bez argumentów można łączyć po pojedynczym myślniku.

+[num] W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony w wierszu
"num". Jeśli brak "num" kursor zostanie umieszczony w
ostatnim wierszu.

+/{wzór} W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony na pierwszym
wystąpieniu {wzór}. Zobacz ":help search-pattern" by
dowiedzieć się jakie są możliwości wzorów wyszukiwania.

+{polecenie}

-c {polecenie}
{polecenie} zostanie wykonane po tym jak wczyta się pier-
wszy plik. {polecenie} jest interpretowane jako polecenie
Ex. Jeśli {poleceni} zawiera białe znaki musi być umieszc-
zone w podwójnych cudzysłowach (zależy to od używanej
powłoki). Przykład: Vim "+set si" main.c
Uwaga: Można użyć do 10 poleceń "+" lub "-c".

-S {plik} {plik} zostanie zinterpretowany po wczytaniu pierwszego
pliku. Jest równoważne -c "source {plik}". {plik} nie
może zaczynać się "-". Jeśli nie podano {plik} zostanie
użyty "Session.vim" (działa tylko wtedy jeśli -S jest
ostatnim argumentem).

--cmd {polecenie}
Podobne do "-c", ale polecenie jest wykonywane tuż przed
interpretacją jakiegokolwiek pliku vimrc. Można użyć do 10
takich poleceń, niezależni od poleceń od "-c"

-A Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem dla języków
arabskich (edycja od prawej do lewej i arabska mapa klaw-
iatury) ta opcja uruchamia Vima w trybie arabskim, np.
ustawia się opcja "arabic". W innym wypadku pojawi się
komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

-b Tryb binarny. Ustawi się kilka opcji, które umożliwią
edycję plików binarnych lub wykonywalnych.

-C Kompatybilny. Ustawia opcję "compatible". W ten sposób Vim
będzie zachowywał się jak Vi, nawet jeśli istnieje plik
.vimrc.

-d Uruchom w trybie diff. Powinno być dwa lub trzy nazwy
plików jako argumenty. Vim otworzy wszystkie te pliki i
pokaże różnice między nimi. Działa jak vimdiff(1).

-d {urządzenie}
Otwórz {urządzenie} by używać jako terminal. Tylko na
Amidze. Przykład: "-d con:20/30/600/150".

-D Debugowanie. Przejdź do trybu debugowanie wykonując pier-
wsze polecenie ze skryptu.

-e Uruchom Vima w trybie Ex, działa tak samo jakby wywołano
program jako "ex".

-E Uruchom Vima w ulepszonym trybie Ex, działa tak samo jakby
wywołano program jako "exim".

-f Pierszy plan. Dla wersji GUI. Vim nie nie oddzieli się od
powłoki w jakiej został uruchomiony. Na Amidze Vim nie jest
uruchomiony ponownie by otworzyć nowe okno. Opcja powinna
być użyta kiedy Vim jest wywoływany przez program, który ma
zaczekać na koniec sesji (np. mail). Na Amidze polecenia
":sh" i ":!" nie będą działać.

--nofork Pierwszy plan. Dla wersji GUI. Vim nie oddzieli się od
powłoki w jakiej został uruchomiony.

-F Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem FKMAP dla edycji
tekstów od prawej do lewej i mapowania klawiatury Farsi, ta
opcja uruchomi Vima w trybie Farsi, np. zostawią ustawione
opcje "fkmap" i "rightleft". W innym wypadku pojawi się
komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

-g Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem dla GUI ta opcja
uruchomi GUI. W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i
Vim zakończy działanie.

-h Wyświetli krótką pomoc o argumentach linii poleceń i opc-
jach. Potem Vim zakończy działanie.

-H Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem RIGHTLEFT dla
edycji od prawej do lewej oraz ma mapowanie klawiatury dla
hebrajskiego, ta opcja uruchomi Vima w trybie hebrajskim,
np. ustawi opcje "hkmap" i "rightleft". W innym wypadku
pojawi się komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

-i {viminfo}
Kiedy Vim używa pliku viminfo ta opcja wskaże jakiego pliku
użyć zamiast domyślnego "~/.viminfo". Można też ominąć
użycie pliku .viminfo przez podanie nazwy "NONE".

-L To samo co -r.

-l Tryb Lisp. Ustawia opcje "lisp" i "showmatch".

-m Zmiana pliku jest niemożliwa. Przestawia opcję "write".
Można cały czas zmienić zawartość bufora, ale zapisanie
pliku nie jest możliwa.

-M Opcje "modifiable" i "write" zostaną wyłączone, tak więc
zmiany w pliku oraz ich zapisanie nie są możliwe. Można
wartość tych opcji zmienić.

-N Tryb niekompatibylny. Przestawia opcję "compatible". Dzięki
temu Vim będzie zachowywał się odrobinę lepiej, ale mniej
zgodznie z Vi nawet jeśli nie istnieje plik .vimrc.

-n Nie powstanie plik wymiany. Odzyskanie pliku po wypadku nie
będzie możliwe. Wygodne jeśli instnieje potrzeba edycji na
bardzo wolnym medium (np. dyskietce). Ten cel można
osiągnąć także przez ":set uc=0". Można odwrócić przez
":set uc=200".

-nb Uruchom jako serwer edytora dla NetBeans. Zobacz dokumen-
tację by dowiedzieć się więcej.

-o[N] Otwórz N okien w stosie. Kiedy brak N, otwórz jedno okno
dla każdego pliku.

-O[N] Otwórz N okien obok siebie. Kiedy brak N, otwórz jedno
okno dla każdego pliku.

-p[N] Otwórz N kart. Kiedy brak N, otwórz jedną kartę dla
każdego pliku.

-R Tryb tylko do odczytu. Zostanie ustawiona opcja "read-
only". Cały czas można zmieniać bufor, ale będzie istniała
blokada przed przypadkowym zapisaniem pliku. Jeśli chcesz
zapisać plik dodaj wykrzyknik do polecenia Ex, np. ":w!".
Opcja -R implikuje opcję -n (zobacz poniżej). Opcja "read-
only" może zostać przestawiona poprzez ":set noro". Zobacz
":help "readonly"".

-r Wypisz listę plików wymiany razem z informacjami o nich.

-r {plik} Tryb odzyskiwania danych. Plik wymiany zostanie wykorzys-
tany do odzyskania gwałtownie przerwanej sesji. Plik wymi-
any to plik z taką samą nazwą co plik oryginalny z dodanym
".swp". Zobacz ":help recovery".

-s Tryb cichy. Rozpoczęty tylko kiedy uruchomiony jako "Ex"
lub opcja "-e" została podana przed opcją "-s".

-s {skrypt} Zostanie wczytany plik {skrypt}. Znaki w pliku zostaną
zinterpretowane jakby były wpisywane. To samo można
osiągnąć poprzez polecenie ":source! {skrypt}". Jeśli
osiągnięto koniec pliku zanim edytor zakończył działanie,
dalsze znaki odczytywane są z klawiatury.

-T {terminal}
Przekazuje Vimowi nazwę terminalu jakiego używasz. Wyma-
gane tylko wtedy jeśli nie działa automatycznie. Powinien
być to terminal znany Vimowi (builtin) lub zdefiniowany w
plikach termcap lub terminfo.

-u {vimrc} Użyj poleceń z pliku {vimrc} w czasie uruchamiania. Wszys-
tkie inne możliwe pliki uruchamiania zostaną pominięte.
Używaj do edytowania plików specjalnych. Można pominąć
także wszystkie możliwe pliki uruchamiania poprzez podanie
nazwy "NONE". Zobacz ":help initialization" by poznać
więcej szczegółów.

-U {gvimrc} Użyj poleceń z pliku {gvimrc} w czasie uruchamiania GUI.
Wszystkie inne możliwe pliki uruchamiania GUI zostaną
pominięte. Można pominąć także wszystkie możliwe pliki
uruchamiania GUI poprzez podanie nazwy "NONE". Zobacz
":help gui-init" by poznać więcej szczegółów.

-V[N] Tryb gadatliwy. Wypisz wiadomości o tym jaki pliki są wczy-
tywane i o informacjach pobieranych i dodawanych do pliku
viminfo. Opcjonalny argument N jest wartością "verbose".
Domyślnie 10.

-v Uruchom Vima w trybie Vi, tak jakby program był nazwany
"vi". Ma znaczenie tylko wtedy jeśli program nazwany jest
"ex".

-w {plik} Wszystkie wciśnięcia klawiszy, aż do zakończenia działania
programu, są zapisywane w {plik} . Użyteczne jeśli chce
się stworzyć skrypt do użycia z "vim -s" lub ":source!".
Jeśli {plik} istnieje, znaki są dopisywane.

-W {plik} Podobnie do -w, ale istniejący plik jest nadpisywany.

-x Użyj szyfrowania podczas zapisywania plików. Zostaniesz
poproszony o podanie klucza.

-X Nie łącz z serwerem X. Skraca czas uruchamiania w termi-
nalu, ale tytuł okna i schowek nie będą wykorzystywane.

-y Uruchom Vima w łatwym trybie, tak jakby program został
wywołany "evim" lub "eview". Vim będzie zachowywał się
bardziej jak edytor kliknij-i-wpisz.

-Z Tryb ograniczony. Zachowuje się jakby nazwa programu
zaczynała się od "r".

-- Oznacza koniec opcji. Argumenty po tej opcji będą trak-
towane jak nazwy plików. Używa się do otwierania plików,
których nazwy zaczynają się od "-".

--echo-wid Wyłącznie GTK GUI: wypisz ID okna na standardowe wyjście.

--help Wyświetl informację o pomocy i zakończy, to samo co"-h".

--literal Potraktuj nazwy plików dosłownie i nie rozwiązuj kwanty-
fikatorów. Nie ma znaczenia na Uniksach gdzie powłoka
rozwiązuje kwantyfikatorów

--noplugin Pomiń ładowanie wtyczek. Implikowane przy -u NONE.

--remote Połącz się z serwerem Vima i edytuj w nim resztę argu-
mentów. Jeśli nie znaleziono serwera zostanie zgłoszony
błąd a pliki będą otwarte w bieżącym Vimie.

--remote-expr {wyrażenie}
Połącz z serwerem Vima, rozwiąż w nim {wyrażenie} i wypisz
rozwiązanie na standardowe wyjście.

--remote-send {klawisze}
Połącz z serwerem Vima i wyślij do niego {klawisze}.

--remote-silent
Tak samo jak -remote, ale bez ostrzeżenia kiedy nie
znaleziono serwera.

--remote-wait
Tak samo jak -remote, ale Vim nie zakończy dopóki pliki nie
zostaną otwarte.

--remote-wait-silent
Tak samo jak --remote-wait, ale bez ostrzeżenie kiedy nie
znaleziono serwera.

--serverlist
Wypisz nazwy wszystkich serwerów Vima jakie można znaleźć.

--servername {nazwa}
Użyj {nazwa} jako nazwy serwera. Wykorzystane dla bieżącego
Vima o ile nie połączone z argumentem --remote, wtedy jest
to nazwa serwera do połączenia.

--socketid {id}
Wyłącznie GTK GUI: Użyj mechanizmu GtkPlug by uruchomić
gvima w innym oknie.

--version Wypisz informację o wersji i zakończ.

POMOC ON-LINE
By rozpocząć wpisz ":help" w Vimie Wpisz ":help temat" by uzyskać pomoc
na określony temat. Przykład: ":help ZZ" by uzyskać pomoc na temat
polecenia "ZZ". Użyj i CTRL-D aby uzupełnić tematy (":help cmd-
line-completion"). W plikach pomocy istnieją znaczniki by ułatwić
skakanie z jednego miejsca do innego (rodzaj linków hipertekstowych,
zobacz ":help"). Można w ten sposób zobaczyć całą dokumentację, np.
":help syntax.txt".

PLIKI
/usr/share/vim/vim70/doc/*.txt
Dokumentacja Vima Użyj ":help doc-file-list" aby uzyskać
pełną listę.

/usr/share/vim/vim70/syntax/syntax.vim
Globalne uruchamianie podświetlania składni.

/usr/share/vim/vim70/syntax/*.vim
Pliki składni dla różnych języków.

/usr/share/vim/vimrc
Globalny plik uruchamiania Vima

~/.vimrc Osobiste parametry uruchamiania Vima

/usr/share/vim/gvimrc
Globalne uruchamianie gvima.

~/.gvimrc Osobiste parametry uruchamiania gvima.

/usr/share/vim/vim70/optwin.vim
Skrypt używany w poleceniu ":options", dobry sposób do
przeglądania i ustawiania opcji.

/usr/share/vim/vim70/menu.vim
Globalne uruchamianie menu gvima.

/usr/share/vim/vim70/bugreport.vim
Skrypt służący do tworzenia raportów o błędach. Zobacz
":help bugs".

/usr/share/vim/vim70/filetype.vim
Skrypt do wykrywania typu pliku według jego nazwy.
Zobacz ":help "filetype"".

/usr/share/vim/vim70/scripts.vim
Skrypt do wykrywania typu pliku według jego zawartości.
Zobacz ":help "filetype"".

/usr/share/vim/*.ps
Pliku używane do drukowania PostScriptu.

Najświeższe wiadomości na stronie Vima:


ZOBACZ TAKŻE
vimtutor(1)

AUTOR
Vim został napisany przez Brama Moolenaara z dużą pomocą innych osób.
Zobacz ":help credits" w Vimie.
Vim bazuje na Steviem, nad którym pracowali: Tim Thompson, Tony Andrews
i G.R. (Fred) Walter. Mało już zostało z oryginalnego kodu.

BŁĘDY
Prawdopodobne. Zobacz ":help todo" by poznać listę znanych problemów.

Pamiętaj że pewna ilość problemów, które mogą być uznawane przez
niektórych ludzi za błędy są w rzeczywistości spowodowane wiernością w
odtwarzaniu zachowania Vi. Jeśli sądzisz, że inne rzeczy są błędami
"ponieważ Vi robi to inaczej", powinieneś przyjrzeć się bliżej plikowi
vi_diff.txt (lub wpisać ":help vi_diff.txt" w Vimie). Sprawdź także
opis opcji "compatible" i "cpoptions".